Samen vertragen

Els Agten, stafmedewerker gezinspastoraal en parochiecatecheses, deelt haar gedachten over 2 krantenartikels van afgelopen week.

In deze corona-tijden volg je de actualiteit op de voet. Niet alleen journaals op televisie, maar ook de geschreven pers. De afgelopen dagen zetten twee artikels me aan het denken, en die gedachten wil ik graag delen.

DeMorgen had een gesprek met Wim Lybaert, “ ’s lands bekendste moestuinier, gelovige, natuurliefhebber, jager en wereldverbeteraar.” In zijn televisieprogramma De Columbus, trekt hij er elke week op uit met een bekende gast, op zoek naar het goeie leven onderweg. Lybaert geeft grif toe dat dit programma eigenlijk totaal buiten zijn comfortzone ligt omdat hij van nature niet de meest sociale mens is. In tussentijd heeft hij wel geleerd dat het niet zo moeilijk is om met mensen te praten. “Je moet je openstellen voor anderen, niet bang zijn om je kwetsbaar op te stellen.” Een mooie gedachte, vooral omdat we in deze corona-tijd zonder fysiek contact op verschillende andere manieren contact hebben met mensen. Via een briefje laat ik de buurvrouw van 80 plus weten dat ik graag boodschappen ga doen voor haar. Vanachter het venster wuiven we naar elkaar. Dan zegt ze oprecht aan de telefoon: “Ik vind het zo fijn dat iedereen iets doet voor een ander.”

De Columbus gaat ook over vertragen en daar zegt Lybaert het volgende over: “In wezen is vertragen niet zo moeilijk: je moet kijken naar de natuur, dat is ons ritme. Ik kan urenlang in de moestuin werken zonder dat ik er erg in heb.” Ook wij worden nu gedwongen om trager te leven en ons jachtige tempo aan te passen. En hoewel dat in het begin wat vreemd aandoet en me toch ook wat moeite kost, probeer ook ik deze dagen wat te vertragen. Ik sta stil en heb tijd om na te denken. Misschien is het ook wel tijd om anders en trager te gaan leven?

In het artikel gaat het ook over geloven. Wim Lybaert zegt: “Ik ben katholiek opgevoed en heb het geloof herontdekt toen ik met Arnout Hauben (bekend van Ten oorlog en Rond de Noordzee, red.) de weg naar Compostela heb afgelegd. Ik heb gezien wat dat doet met mensen, en wat het deed met mij. Je voelt dat je daar niet alleen aan het stappen bent. Het idee dat je niet helemaal alleen bent, daar haal ik veel kracht uit.” Een gedachte die me prikkelt en die ook aansluit bij het gevoel van samenhorigheid dat ik veel plaatsen rondom mij zie vandaag.

En die samenhorigheid komt terug in een bijdrage van Benjamin Royaards in DeStandaard. Hij schrijft over de solidariteit die in Italië leeft als nooit tevoren en hij ziet het geloof van de Italianen in de christelijke waarden als verklaring. Het geloof is de lijm die de Italiaanse maatschappij samenhoudt. Royaards spreekt over hoop waar de mensen in Lombardije zich aan vastklampen en het verzet tegen neerslachtigheid van de inspirerend priester Don Davide. En ook al omschrijft hij zichzelf als een atheïst uit een artistiek midden, toch gaat ook hij regelmatig naar het betoog van “de goede Don” luisteren. “Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat deze levenswandel mij aanvankelijk mateloos verveelde. Maar nu ik enkele jaren verder ben, en het Italiaanse ritme en zijn cultuur zich meester over mij hebben gemaakt, heb ik er een grote appreciatie voor gekregen. Ik ga nu zelf geregeld met mijn kinderen naar Don Davide luisteren. Ik ben gaan beseffen hoe gunstig en belangrijk het geloof is voor de identiteit van een samenleving. Het is de lijm die de maatschappij samenhoudt, die je een keer per week doet stilstaan bij je eigen acties, en die je op het hart drukt hoe belangrijk het is je medemens te helpen. En wat zie je nu, in de grootste crisis van de afgelopen honderd jaar: de solidariteit leeft als nooit tevoren. Overal richt men groepen op om de zwakkeren te helpen.” Hartverwarmend om te zien en te beleven dat er op vele manieren naar alternatieven wordt gezocht om mensen bij te staan in hun voorbereiding op Pasen. En ik ben oprecht blij dat ik daar ook deel van mag uitmaken. We hebben misschien geen onderling fysiek contact, maar op vele vlakken waren we nog nooit zo verbonden met elkaar.

#digitaledeelkast

Bronnen:

Foto: Pixabay

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: